|| શ્રી આસારામયણ ||
 
ગુરુ ચરણ રજ શીષ ધરિ, હૃદય રૂપ વિચાર |
શ્રી આસારામાયણ કહૌં, વેદાન્ત કો સાર ||
ધર્મ કામાર્થ મોક્ષ દે, રોગ શોક સંહાર |
ભજે જો ભક્તિ ભાવ સે, શીઘ્ર હો બેડ઼્આ પાર ||

ભારત સિંધુ નદી બખાની, નવાબ જિલે મેં ગાઁવ બેરાણી |
રહતા એક સેઠ ગુણ ખાનિ, નામ થાઊમલ સિરુમલાની ||
આજ્ઞા મેં રહતી મેંહગીબા, પતિપરાયણ નામ મંગીબા |
ચૈત વદ છઃ ઉન્નીસ અઠાનવે, આસુમલ અવતરિત આઁગને ||
માઁ મન મેં ઉમડ઼્આ સુખ સાગર, દ્વાર પે આયા એક સૌદાગર |
લાયા એક અતિ સુન્દર ઝૂલા, દેખ પિતા મન હર્ષ સે ફૂલા ||
સભી ચકિત ઈશ્વર કી માયા, ઉચિત સમય પર કૈસે આયા |
ઈશ્વર કી યે લીલા ભારી, બાલક હૈ કોઈ ચમત્કારી ||

સંત સેવા ઔ શ્રુતિ શ્રવણ, માત પિતા ઉપકારી |
ધર્મ પુરુષ જન્મા કોઈ, પુણ્યોં કા ફલ ભારી ||

સૂરત થી બાલક કી સલોની, આતે હી કર દી અનહોની |
સમાજ મેં થી માન્યતા જૈસી, પ્રચલિત એક કહાવત ઐસી ||
તીન બહન કે બાદ જો આતા, પુત્ર વહ ત્રેખણ કહલાતા |
હોતા અશુભ અમંગલકારી, દરિદ્રતા લાતા હૈ ભારી ||
વિપરીત કિંતુ દિયા દિખાઈ, ઘર મેં જૈસે લક્ષ્મી આઈ |
તિરલોકી કા આસન ડોલા, કુબેર ને ભંડાર હી ખોલા |
માન પ્રતિષ્ઠા ઔર બડ઼્આઈ, સબકે મન સુખ-શાંતિ છાઈ ||

તેજોમય બાલક બઢ઼્આ, આનન્દ બઢ઼્આ અપાર |
શીલ શાંતિ કા આત્મધન, કરને લગા વિસ્તાર ||

એક દિના થાઊમલ દ્વારે, કુલગુરુ પરશુરામ પધારે |
જ્યૂઁ હી વે બાલક કો નિહારે, અનાયાસ હી સહસા પુકારે ||
યહ નહીં બાલક સાધારણ, દૈવી લક્ષણ તેજ હૈ કારણ |
નેત્રોં મેં હૈ સાત્વિક લક્ષણ, ઇસકે કાર્ય બડ઼્એ વિલક્ષણ ||
યહ તો મહાન્ સંત બનેગા, લોગોં કા ઉદ્ધાર કરેગા |
સુની ગુરુ કી ભવિષ્યવાણી, ગદગદ હો ગયે સિરુમલાની |
માતા ને ભી માથા ચૂમા, હર કોઈ લે કરકે ઘૂમા ||

જ્ઞાની વૈરાગી પૂર્વ કા, તેરે ઘર મેં આય |
જન્મ લિયા હૈ યોગી ને, પુત્ર તેરા કહલાય ||
પાવન તેરા કુલ હુઆ, જનની કોખ કૃતાર્થ |
નામ અમર તેરા હુઆ, પૂર્ણ ચાર પુરુષાર્થ ||

સૈંતાલીસ મેં દેશ વિભાજન, પાક મેં છોડ઼્આ ભૂ પશુ ઔ ધન |
ભારત અમદાવાદ મેં આયે, મણિનગર મેં શિક્ષા પાયે ||
બડ઼્ઈ વિલક્ષણ સ્મરણ શક્તિ, આસુમલ કી આશુ યુક્તિ |
તીવ્ર બુદ્ધિ એકાગ્ર નમ્રતા, ત્વરિત કાર્ય ઔ સહનશીલતા ||
આસુમલ પ્રસન્ન મુખ રહતે, શિક્ષક હઁસમુખભાઈ કહતે |
પિસ્તા બાદામ કાજૂ અખરોટા, ભરે જેબ ખાતે ભર પેટા ||
દે દે મક્ખન મિશ્રી કૂજા, માઁ ને સિખાયા ધ્યાન ઔ પૂજા |
ધ્યાન કા સ્વાદ લગા તબ ઐસે, રહે ન મછલી જલ બિન જૈસે ||
હુએ બ્રહ્મવિદ્યા સે યુક્ત વે, વહી હૈ વિદ્યા યા વિમુક્તયે |
બહુત રાત તક પૈર દબાતે, ભરે કંઠ પિતુ આશિષ પાતે ||

પુત્ર તુમ્હારા જગત મેં, સદા રહેગા નામ |
લોગોં કે તુમસે સદા, પૂરણ હોંગે કામ ||

સિર સે હટી પિતા કી છાયા, તબ માયા ને જાલ ફૈલાયા |
બડ઼્એ ભાઈ કા હુઆ દુઃશાસન, વ્યર્થ હુએ માઁ કે આશ્વાસન ||
છૂટા વૈભવ સ્કૂલી શિક્ષા, શુરુ હો ગઈ અગ્નિપરીક્ષા |
ગયે સિદ્ધપુર નૌકરી કરને, કૃષ્ણ કે આગે બહાયે ઝરને ||
સેવક સખા ભાવ સે ભીજે, ગોવિન્દ માધવ તબ રીઝે |
એક દિના એક માઈ આઈ, બોલી હે ભગવન્ સુખદાઈ ||
પડ઼્એ પુત્ર દુઃખ મુઝે ઝેલને, ખૂન કેસ દો બેટે જેલ મેં |
બોલે આસુ સુખ પાવેંગે, નિર્દોષ છૂટ જલ્દી આવેંગે |
બેટે ઘર આયે માઁ ભાગી, આસુમલ કે પાઁવોં લાગી ||

આસુમલ કા પુષ્ટ હુઆ, આલૌકિક પ્રભાવ |
વાકસિદ્ધિ કી શક્તિ કા, હો ગયા પ્રાદુર્ભાવ ||

બરસ સિદ્ધપુર તીન બિતાયે, લૌટ અમદાવાદ મેં આયે |
કરને લગી લક્ષ્મી નર્તન, કિયા ભાઈ કા દિલ પરિવર્તન ||
દરિદ્રતા કો દૂર કર દિયા, ઘર વૈભવ ભરપૂર કર દિયા |
સિનેમા ઉન્હેં કભી ન ભાયે, બલાત્ લે ગયે રોતે આયે ||
જિસ માઁ ને થા ધ્યાન સિખાયા, ઉસકો હી અબ રોના આયા |
માઁ કરના ચહતી થી શાદી, આસુમલ કા મન વૈરાગી ||
ફિર ભી સબને શક્તિ લગાઈ, જબરન કર દી ઉનકી સગાઈ |
શાદી કો જબ હુઆ ઉનકા મન, આસુમલ કર ગયે પલાયન ||

પંડિત કહા ગુરુ સમર્થ કો, રામદાસ સાવધાન |
શાદી ફેરે ફિરતે હુએ, ભાગે છુડ઼્આકર જાન ||

કરત ખોજ મેં નિકલ ગયા દમ, મિલે ભરુચ મેં અશોક આશ્રમ |
કઠિનાઈ સે મિલા રાસ્તા, પ્રતિષ્ઠા કા દિયા વાસ્તા ||
ઘર મેં લાયે આજમાયે ગુર, બારાત લે પહુઁચે આદિપુર |
વિવાહ હુઆ પર મન દૃઢ઼્આયા, ભગત ને પત્ની કો સમઝાયા ||
અપના વ્યવહાર હોગા ઐસે, જલ મેં કમલ રહતા હૈ જૈસે |
સાંસારિક વ્યવહાર તબ હોગા, જબ મુઝકો સાક્ષાત્કાર હોગા |
સાથ રહે જ્યૂઁ આત્માકાયા, સાથ રહે વૈરાગી માયા |

અનશ્વર હૂઁ મૈં જાનતા, સત ચિત હૂઁ આનન્દ |
સ્થિતિ મેં જીને લગૂઁ, હોવે પરમાનન્દ ||

મૂલ ગ્રંથ અધ્યન કે હેતુ, સંસ્કૃત ભાષા હૈ એક સેતુ |
સંસ્કૃત કી શિક્ષા પાઈ, ગતિ ઔર સાધના બઢ઼્આઈ ||
એક શલોક હૃદય મેં પૈઠા, વૈરાગ્ય સોયા ઉઠ બૈઠા |
આશા છોડ નૈરાશ્યવલંબિત, ઉસકી શિક્ષા પુર્ણ અનુશ્ઠિત |
લક્ષ્મી દેવી કો સમઝાયા, ઈશ પ્રાપ્તિ ધ્યેય બતાયા ||
છોડ઼્અ કે ઘર મૈં અબ જાઊઁગા, લક્ષ્ય પ્રાપ્ત કર લૌટ આઊઁગા ||
કેદારનાથ કે દર્શન પાયે, લક્ષાધિપતિ આશિષ પાયે |
પુનિ પૂજા પુનઃ સંકલ્પાયે, ઈશ પ્રાપ્તિ આશિષ પાયે ||
આયે કૃષ્ણ લીલાસ્થલી મેં, વૃન્દાવન કી કુંજ ગલિન મેં |
કૃષ્ણ ને મન મેં ઢ઼્આલા, વે જા પહુઁચે નૈનિતાલા ||
વહાઁ થે શ્રોત્રિય બ્રહ્મનિષ્ઠિત, સ્વામી લીલાશાહ પ્રતિષ્ઠિત |
ભીતર તરલ થે બાહર કઠોરા, નિર્વિકલ્પ જ્યૂઁ કાગજ કોરા |
પૂર્ણ સ્વતંત્ર પરમ ઉપકારી, બ્રહ્મસ્થિત આત્મ-સાક્ષાત્કારી ||

ઈશકૃપા બિન ગુરુ નહીં, ગુરુ બિના નહીં જ્ઞાન |
જ્ઞાન બિના આત્મા નહીં, ગાવહિં વેદ પુરાન ||

જાનને કો સાધક કી કોટિ, સત્તર દિન તક હુઈ કસૌટી |
કંચન કો અગ્નિ મેં તપાયા, ગુરુ ને આસુમલ બુલવાયા ||
કહા ગૃહસ્થ હો કર્મ કરના, ધ્યાન ભજન ઘર પર હી કરના |
આજ્ઞા માની ઘર પર આયે, પક્ષ મેં મોટી કોરલ ધાયે ||
નર્મદા તટ પર ધ્યાન લગાયે, લાલજી મહારાજ આકર્ષાયે |
સપ્રેમ શીલસ્વામી પહઁધાયે, દત્તકુટીર મેં સાગ્રહ લાયે ||
ઉમડ઼્આ પ્રભુ પ્રેમ કા ચસકા, અનુષ્ઠાન ચાલીસ દિવસ કા |
મરે છઃ શત્રુ સ્થિતિ પાઈ, બ્રહ્મનિષ્ઠતા સહજ સમાઈ ||
શુભાશુભ સમ રોના ગાના, ગ્રીષ્મ ઠંડ઼્અ માન ઔ અપમાના |
તૃપ્ત હો ખાના ભૂખ અરુ પ્યાસ, મહલ હો કુટિયા આસનિરાસ |
ભક્તિયોગ જ્ઞાન અભ્યાસી, હુએ સમાન મગહર ઔ કાસી ||

ભાવ હી કારણ ઈશ હૈ, ન સ્વર્ણ કાઠ પાષાન |
સત ચિત આનંદરૂપ હૈ, વ્યાપક હૈ ભગવાન ||
બ્રહ્મેશાન જનાર્દન, સારદ સેસ ગણેશ |
નિરાકાર સાકાર હૈ, હૈ સર્વત્ર ભવેશ ||

હુએ આસુમલ બ્રહ્માભ્યાસી, જન્મ અનેકોં લાગી બાસી |
દૂર હો ગઈ આધિ-વ્યાધિ, સિદ્ધ હો ગઈ સહજ સમાધિ ||
ઇક રાત નદી તટ મન આકર્ષા, આઈ જોર સે આઁધી વર્ષા |
બંદ મકાન બરામદા ખાલી, બૈઠે વહીં સમાધિ લગા લી |
દેખા કિસીને સોચા ડાકૂ, લાયે લાઠી ભાલા ચાકૂ |
દૌડ઼્એ ચીખે શોર મચ ગયા, ટૂટી સમાધિ ધ્યાન ખિંચ ગયા ||
સાધક ઉઠા થા બિખરે કેશા, રાગ-દ્વેષ ના કિંચિત્ લેશા |
સરલ લોગોં ને સાધુ માના, હત્યારોં ને કાલ હી જાના ||
ભૈરવ દેખ દુષ્ટ ઘબરાયે, પહલવાન જ્યૂઁ મલ્લ હી પાયે |
કામીજનોં ને આશિક માના, સાધુજન કીન્હેં પરનામા ||

એક દૃષ્ટિ દેખે સભી, ચલે શાંત ગમ્ભીર |
સશસ્ત્રોં કી ભીડ઼્અ કો, સહજ ગયે વે ચીર ||

માતા આઈ ધર્મ કી સેવી, સાથ મેં પત્ની લક્ષ્મી દેવી |
દોનોં ફૂટ ફૂટ કર રોઈ, રુદન દેખ કરુણા ભી રોઈ ||
સંત લાલજી હૃદય પસીજા, હર દર્શક આઁસૂ મેં ભીજા |
કહા સભી ને આપ જાઇયો, આસુમલ બોલે કિ ભાઈયોં ||
ચલીસ દિવસ હુઆ નહીં પૂરા, અનુષ્ઠાન હૈ મેરા અધૂરા |
આસુમલ ને છોડ઼્ઈ તિતિક્ષા, માઁ પત્ની ને કી પરતીક્ષા ||
જિસ દિન ગાઁવ સે હુઈ વિદાઈ, જાર જાર રોયે લોગ-લુગાઈ |
અમદાવાદ કો હુએ રવાના, મિયાઁગાઁવ સે કિયા પયાના |
મુંબઈ ગયે ગુરુ કી ચાહ, મિલે વહીઁ પૈ લીલાશાહ |
પરમ પિતા ને પુત્ર કો દેખા, સૂરજ ને ઘટજલ મેં પેખા ||
ઘટક તોડ઼્અ જલ જલ મેં મિલાયા, જલ પ્રકાશ આકાશ મેં છાયા |
નિજ સ્વરૂપ કા ધ્યાન દૃઢ઼્આયા, ઢાઈ દિવસ હોશ ન આયા ||

આસોજ સુદ દો દિવસ, સંવત બીસ ઇક્કીસ |
મધ્યાહ્ન ઢાઈ બજે, મિલા ઈસ સે ઈસ ||
દેહ સભી મિથ્યા હુઈ, જગત હુઆ, નિસ્સાર |
હુઆ આત્મા સે તભી, અપના સાક્ષાત્કાર ||

પરમ સ્વતંત્ર પુરુષ દર્શાયા, જીવ ગયા ઔર શિવ કો પાયા |
જાન લિયા હૂઁ શાંત નિરંજન, લાગૂ મુઝે ન કોઈ બન્ધન ||
યહ જગત સારા હૈ નશ્વર, મૈં હી શાશ્વત એક અનશ્વર |
દીદ હૈં દો પર દૃષ્ટિ એક હૈ, લઘુ ગુરુ મેં વહી એક હૈ ||
સર્વત્ર એક કિસે બતલાયે, સર્વવ્યાપ્ત કહાઁ આયે જાયે |
અનન્ત શક્તિ વાલા અવિનાશી, રિદ્ધિ-સિદ્ધિ ઉસકી દાસી ||
સારા હી બ્રહ્માણ્ડ પસારા, ચલે ઉસકી ઇચ્છાનુસારા |
યદિ વહ સંકલ્પ ચલાયે, મુર્દા ભી જીવિત હો જાયે ||

બ્રહ્મી સ્થિતિ પ્રાપ્ત કર, કાર્ય રહે ના શેષ |
મોહ કભી ના ઠગ સકે, ઇચ્છા નહીં લવલેશ ||
પૂર્ણ ગુરુ કૃપા મિલી, પૂર્ણ ગુરુ કા જ્ઞાન |
આસુમલ સે હો ગયે, સાઁઈ આસારામ ||

જાગ્રત સ્વપ્ન સુષુપ્તિ ચેતે, બ્રહ્માનન્દ કા આનન્દ લેતે |
ખાતે પીતે મૌન યા કહતે, બ્રહ્માનન્દ મસ્તી મેં રહતે ||
રહો ગૃહસ્થ ગુરુ કા આદેશ, ગૃહસ્થ સાધુ કરો ઉપદેશ |
કિયે ગુરુ ને વારે ન્યારે, ગુજરાત ડીસા ગાઁવ પધારે |
મૃત ગાય દિયા જીવન દાના, તબસે લોગોં ને પહચાના ||
દ્વાર પૈ કહતે નારાયણ હરિ, લેને જાતે કભી મધુકરી |
તબસે વે સત્સંગ સુનાતે, સભી આર્તી શાંતિ પાતે ||
જો આયા ઉદ્ધાર કર દિયા, ભક્ત કા બેડ઼્આ પાર કર દિયા |
કિતને મરણાસન્ન જિલાયે, વ્યસન માંસ ઔર મદ્ય છુડ઼્આયે ||

એક દિન મન ઉકતા ગયા, કિયા ડીસા સે કૂચ |
આઈ મૌજ ફકીર કી, દિયા ઝોંપડ઼્આ ફૂઁક ||

વે નારેશ્વર ધામ પધારે, જા પહુંચે નર્મદા કિનારે |
મીલોં પીછે છોડ઼્આ મન્દર, ગયે ઘોર જંગલ કે અન્દર ||
ઘને વૃક્ષ તલે પત્થર પર, બૈઠે ધ્યાન નિરંજન કા ધર |
રાત ગઈ પ્રભાત હો આઈ, બાલ રવિ ને સૂરત દિખાઈ ||
પ્રાતઃ પક્ષી કોયલ કૂકન્તા, છૂટા ધ્યાન ઉઠે તબ સંતા |
પ્રાતર્વિધિ નિવૃત હો આયે, તબ આભાસ ક્ષુધા કા પાયે ||
સોચા મૈં ન કહીં જાઊઁગા, યહીં બૈઠકર અબ ખાઊઁગા |
જિસકો ગરજ હોગી આયેગા, સૃષ્ટિકર્તા ખુદ લાયેગા ||
જ્યૂઁ હી મન વિચાર વે લાયે, ત્યૂઁ હી દો કિસાન વહાઁ આયે |
દોનોં સિર પર બાઁધે સાફા, ખાદ્ય પેય લિયે દોનોં હાથા ||
બોલે જીવન સફલ હૈ આજ, અર્ઘ્ય સ્વીકારો મહારાજ |
બોલે સંત ઔર પૈ જાઓ, જો હૈ તુમ્હારા ઉસે ખિલાઓ ||
બોલે કિસાન આપકો દેખા, સ્વપ્ન મેં માર્ગ રાત કો દેખા |
હમારા ન કોઈ સંત હૈ દૂજા, આઓ ગાઁવ કરેં તુમ્હરી પૂજા ||
આસારામ તબ મન મેં ધારે, નિરાકાર આધાર હમારે |
પિયા દૂધ થોડ઼્આ ફલ ખાયા, નદી કિનારે જોગી ધાયા ||

ગાઁધીનગર ગુજરાત મેં, હૈ મોટેરા ગ્રામ |
બ્રહ્મનિષ્ઠ શ્રી સંત કા, યહીં હૈ પાવન ધામ ||
આત્માનંદ મેં મસ્ત હૈં, કરેં વેદાન્તી ખેલ |
ભક્તિ યોગ ઔર જ્ઞાન કા, સદગુરુ કરતે મેલ ||
સાધિકાઓં કા અલગ, આશ્રમ નારી ઉત્થાન |
નારી શક્તિ જાગ્રત સદા, જિસકા નહીં બયાન ||

બાલક વૃદ્ધ ઔર નરનારી, સભી પ્રેરણા પાયે ભારી |
એક બાર જો દર્શન પાયે, શાંતિ કા અનુભવ કર જાયે ||
નિત્ય વિવિધ પ્રયોગ કરાયેં, નાદાનુસન્ધાન બતાયેં |
નાભિ સે વે ઓમ કહલાયેં, હૃદય સે રામ કહલાયેં ||
સામાન્ય ધ્યાન જો લગાયેં, ઉન્હેં વે ગહરે મેં લે જાયેં |
સબકો નિર્ભય યોગ સિખાયેં, સબકા આત્મોત્થાન કરાયેં ||
હજારોં કે રોગ મિટાયેં, ઔર લાખોં કે શોક છુડ઼્આયેં |
અમૃતમય પ્રસાદ જબ દેતે, ભક્ત કા રોગ શોક હર લેતે ||
જિસને નામ કા દાન લિયા હૈ, ગુરુ અમૃત કા પાન કિયા હૈ |
ઉનકા યોગ ક્ષેમ વે રખતે, વે તીન તાપોં સે તપતે ||
ધર્મ કામાર્થ મોક્ષ વે પાતે, આપદ રોગોં સે બચ જાતે |
સભી શિષ્ય રક્ષા પાતે હૈં, સૂક્ષ્મ શરીર ગુરુ આતે હૈં ||
સચમુચ ગુરુ હૈં દીનદયાલ, સહજ હી કર દેતે હૈં નિહાલ |
વે ચાહતે સબ ઝોલી ભર લેં, નિજ આત્મા કા દર્શન કર લેં ||
એક સૌ આઠ જો પાઠ કરેંગે, ઉનકે સારે કાજ સરેંગે |
ગંગારામ શીલ હૈં દાસા, હોંગી પૂર્ણ સભી અભિલાષા ||

વરાભયદાતા સદગુરુ, પરમ હિ ભક્ત કૃપાલ |
નિશ્છલ પ્રેમ સે જો ભજે, સાઁઈ કરે નિહાલ ||
મન મે તેરા નામ રહે, મુખ પે રહે સુગીત |
હમકો ઇતના દીજિએ, રહે ચરણ મેં પ્રીત ||

હરિ ૐ હરિ ૐ......... હરિ ૐ હરિ ૐ.........
હરિ ૐ હરિ ૐ......... હરિ ૐ હરિ ૐ........

 ******

||  ગુરુ મહિમા  ||

ગુરુ બિન જ્ઞાન ન ઉપજે, ગુરુ બિન મિટે ન ભેદ |
ગુરુ બિન સંશય ના મિટે, જય જય જય ગુરુદેવ ||

તીરથ કા હૈ એક ફલ, સંત મિલે ફલ ચાર |
સદગુરુ મિલે અનંત ફલ, કહત કબીર વિચાર ||

ભવ ભ્રમણ સંસાર દુઃખ, તા કા વાર ન પાર |
નિર્લોભી સદગુરુ બિના, કૌન ઉતારે પાર ||

પૂરા સદગુરુ સેવતાં, અંતર પ્રગટે આપ |
મનસા વાચા કર્મણા, મિટેં જન્મ કે પાપ ||

સમદૃષ્ટિ સદગુરુ કિયા, મેટા ભરમ વિકાર |
જહઁ દેખો તહઁ એક હી, સાહિબ કા દીદાર ||

આત્મભાંતિ સમ રોગ નહીં, સદગુરુ વૈદ્ય સુજાન |
ગુરુઆજ્ઞા બિન પથ્ય નહીં, ઔષધ વિચાર ધ્યાન ||

સદગુરુ પદ મેં સમાત હૈં, અરિહંતાદિ પદ સબ |
તાતૈં સદગુરુ ચરણ કો, ઉપાસો તજિ ગર્વ ||

બિના નયન પાવે નહીં, બિના નયન કી બાત|
સેવે સદગુરુ કે ચરણ, સો પાવે સાક્ષાત્ ||

હરિ ૐ હરિ ૐ......... હરિ ૐ હરિ ૐ.........
હરિ ૐ હરિ ૐ......... હરિ ૐ હરિ ૐ........